خانه / فناوری / بازی ویدیویی / نقد و بررسی بازی / نوستالژی: نقد و بررسی بازی Brutal Legend

نوستالژی: نقد و بررسی بازی Brutal Legend

مهم‌ترین موضوعی که باید هنگام تجربه بازی Brutal legend در خاطر داشته باشید این است که حتما نباید طرفدار موزیک هوی متال باشید تا از این بازی لذت ببرید. البته داشتن عشق و علاقه به این سبک از موزیک باعث می‌شود که بیشتر از گیتار سولوهای بازی و داستان بازی لذت ببرید. اما مطمئن باشید که اگر بدانید که این بازی واقعا چیست با دید بهتری به سراغ آن خواهید رفت تا اینکه توقع محصولی کاملا متفاوت را داشته باشید. با عرضه نسخه PC با فاصله تقریبا زیاد از عرضه اصلی آن برای کنسول‌ها که در سال ۲۰۰۹ بود، حالا می‌توانید به تجربه این بازی خاص به همراه گرافیک بهتر بپردازید.

با یک نگاه سطحی شاید فکر کنید که این بازی زلدا با تبر است یا نسخه جدیدی از خدای جنگ است که بلک سبث داستان آن را نوشته است. با اینکه هر کدام از آن‌ها خیلی جالب به نظر می‌رسند ولی واقعیت امر چیز دیگری است. شما با یک بازی استراتژی هم زمان روبه‌ رو هستید، البته چند ساعت اولیه بازی اصلا شبیه یک بازی استراتژی نیست.

صداگذار ادی یعنی «جک بلک» کار خود را به خوبی انجام داده است.

 

داستان بازی Brutal Legend درباره یک Roadie به نام ادی ریگز (Eddie Rigs) است. شغل ادی این است که همه چیز را برای اجرای گروه محیا کند. او علاقه خاصی به دوران کلاسیک موزیک هوی متال دارد و در میان یکی از این اجراها ناگهان خود را وسط یک دنیای فانتزی عجیب پیدا می‌کند. دنیایی که شبیه ارباب حلقه‌ها است با این تفاوت که نقاش آن گروه  آیرون میدن بوده است. بزرگترین نقطه قوت بازی داستان، شخصیت‌ها و دنیای متفاوتش است. جادوی کار اینجاست که تمامی المان‌های این دنیای به گونه‌ای طراحی شده‌اند که با دنیایی که منبعش موزیک هوی متال بوده است همخوانی دارند. به عنوان مثال اولین سربازانی که در بازی در اختیارتان قرار می‌گیرند در اصل هدبنگرانی هستند که با جمجمه خود به دشمن ضربه می‌زنند. شما به Roadie های مخصوص خودتان نیز دسترسی دارید که می‌توانند مخفیانه به دشمن حمله کنند و همه ما می‌دانیم یک Roadie خوب کسی است که اصلا دیده نشود. شما حتی می‌توانید با اجرای یک گیتار سولو خاص صورت دشمنان را ذوب کنید و روح‌های باستانی را به وجد بیاورید تا به کمک شما بیایند. تمام این ویژگی‌ها همراه هستند با صداگذاری خوب تعدادی از افسانه‌های موزیک متال مانند آزی آزبورن، لمی کیلمیستر و تیم کری که کار خود را به خوبی انجام داده‌اند. البته هرچقدر که داستان به پایان خود نزدیک می‌شود و سعی می‌کند که خود را جدی بگیرد کمی از جذابیتش کم می‌شود اما در نهایت یک تجربه ۶ الی ۸ ساعته خوب را برای شما به ارمغان می‌اورد.

در بازی کمبوهای تیمی هم وجود دارد که با همراهان خود قادر به انجامشان خواهید بود.

بار اولی که کنترل ادی را به دست می‌گیرید شاید فکر کنید که دارید یک بازی اکشن معمولی را بازی می‌کنید. با کمبوهای خونین خود دشمنان را سلاخی می‌کنید، کم کم که جلوتر می‌روید با روبرو شدن با یک جهان Open World و پر از چیزهای جمع‌کردنی مواجه می‌شوید شاید فکر کنید که با بازی شبیه زلدا طرف هستید. شما حتی می‌توانید با نواختن گیتار خود ماشینتان را احضار کنید یا باعث شوید که گاراژهای مخفی از زیر زمین بیرون بیایند. اما دقیقا وقتی که به این احساسات دست پیدا کرده‌اید بازی این اختیار را به شما می‌دهد که گروه‌های کوچک از سربازانتان را کنترل کنید، در این لحظات است که جنبه‌های استراتژی بازی بیشتر نمایان می‌شوند. و مطمئن باشید که هیچ بازی دیگری نمی‌توانست به خوبی Brutal Legend این تجربه خاص را به مخاطب بدهد.

این هم آزی آزبورن تمام و کمال با تمام متعلقات

بازی این رویه را پیش می‌گیرد تا اینکه در نهایت تمام جنبه‌های استراتژی خود را به شما نشان می‌دهد و در نهایت هویت اصلی بازی آشکار می‌شود. در نبردهای بتل استیج شما یک استیج دارید که به عنوان مرکز عملیاتی شما عمل می‌کند و علاوه بر تولید کردن تمام نیروهای شما، با ارتقا دادن آن می‌توانید سربازان خودتان را هم نیرومندتر کنید. اما ساخت ارتش به منابع مالی هم نیاز دارد، در بازی قله‌های اتشفشانی کوچکی وجود دارند که البته به جای مواد مذاب از آنها روح بیرون می‌اید. با اجرای یک گیتار سولو حماسی شما می‌توانید این روح‌ها را هیجان‌زده کرده و به سمت خود بخوانید تا بتوانید از آن‌ها در ساخت ارتش خود استفاده کنید. این را هم به خاطر بسپارید که انتظار ساخت یک ارتش عظیم را در بازی نداشته باشید و علاوه‌بر آن به غیر از یک راه ارتقا دادن نیروهای خود مسیر دیگری نمی‌توانید برای سربازان خود پیش بگیرید. ولی به خاطر تنوع خوب سربازها استراتژی‌های مختلفی را می‌توان به اجرا دراورد.

خودرو شما که Deuce نام دارد، مهمترین همراه شما خواهد بود.

در طول گیمپلی شما همیشه کنترل ادی را به دست دارید و با چرخاندن تبر خود می‌توانید حسابی خون به پا کنید. همچنین مدت زمان زیادی را هم باید سربازان خود را کنترل کنید که این کار با استفاده از پرواز کردن و دیدن سربازان خود از بالا امکان‌پذیر است. البته اگر خیلی اصرار دارید که حضور فعالی در نبردهای بازی داشته باشید سربازان تحت‌الامر شما دارای کمبوهای تیمی نیز هستند که با استفاده از آنها می‌توانید دشمنان را تار و مار کنید.

هنگامی هم که در حال انجام ماموریت‌های داستانی نیستید، می‌توانید به انجام ماموریت‌های داستانی بازی مشغول شوید. کارهایی نظیر غافلگیر کردن دشمنان، شکار حیوانات یا شرکت در مسابقه‌های کوچک ماشین سواری، متاسفانه این فعالیت‌ها به شکلی کسل کننده در طی بازی تکرار شده‌اند. همچنین پاداشی هم که در قبال اینکارها می‌گیرید برای پیشرفت در بازی ضروری نیست.

شخصی‌سازی بازی در سطح قابل قبولی قرار دارد.

با تمام شدن بخش داستانی تقریبا کوتاه بازی می‌توانید خود را با بخش مولتی‌پلیر بازی سرگرم کنید. در این بخش شما می‌توانید به انجام بتل استیج‌ها به همراه ۲ گروه جدید بپردازید. اگر هم می‌خواهید که تمرین کنید تا بازیتان بهتر شود می‌توانید به بازی کردن با هوش مصنوعی با چندین درجه سختی مختلف مشغول شوید. متاسفانه در این بخش شما فقط می‌توانید تک به تک به مبارزه بپردازید که کمی ناامیدکننده است. از آنجایی که سرورهای بازی هم آنچنان شلوغ نیستند اگر خیلی مشتاق بتل استیج‌های بازی باشید باید بیشتر وقت خود را با همان هوش مصنوعی بازی بگذرانید.

نسخه PC بازی Brutal Legend گرافیک بهبود یافته‌ای دارد و آپشن‌های مختلفی برای تنظیم فریم ریت به بازیکن می‌دهد تا جایی که به بازیباز اجازه می‌دهد که با کیفیت ۱۰۸۰ و فریم ریت ۶۰ مشغول بازی شود. همچنین گزینه‌های anti_aliasing و نوارهایی به بازی اضافه شده است که امکان تنظیم میدان دید را برای بازیباز فراهم می‌کند. اما گرافیک فنی بازی نمی‌تواند این نکته را مخفی کند که این بازی سالها پیش برای کنسول‌ها عرضه شده بود. ولی در زمینه گرافیک هنری هیچ اشکالی نمی‌توان به بازی گرفت و محیط‌های طراحی شده برای بازی شما را به یاد جلد روی آلبوم‌های هوی متال می‌اندازند. همچنین از لحاظ قیمت نیز بازی انقدرها هم گران نیست و تمام بسته‌های الحاقی بازی اصلی نیز در بازی هستند، که شاید آنچنان تجربه بازی را طولانی‌تر نکنند ولی در نوع خود سرگرم‌کننده هستند.

طراحی هنری بازی عالی است.

اما پاشنه آشیل Brutal Legend جایی نیست جز نحوه کنترل بازی، شاید عجیب به نظر برسد ولی باور کنید با اینکه سبک بازی استراتژی است ولی بازی کردن آن با کنترلر آسانتر از آن است که بخواهید با موس و کیبورد به انجام بازی بپردازید. شما به راحتی می‌توانید یک دسته ایکس باکس ۳۶۰ به کامپیوتر خود وصل کنید و تجربه خود را به تجربه کنسولی بازی نزدیک کنید. ولی برای کسانی که اصرار دارند که بازی را با موس و کیبورد بازی کنند باید گفت که وضعیت کنترل بازی طوری نیست که غیر قابل بازی کردن باشد ولی با معدود مشکلاتی هم روبرو خواهید شد که بازی را از آن حالت ایده‌آل خود خارج کند. منوهای دایره‌ای شکل بازی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که شما با آنالوگ کنترلر خود بتوانید به راحتی ساختمان یا نیروی مورد نظرتان را انتخاب کنید ولی وقتی که بخواهید این کار را با موس انجام دهید حسابی دچار مشکل خواهید شد. خیلی خوب می‌شد اگر شرکت سازنده بازی یعنی Double Fine یک قدم رو به جلو برمی‌داشت و نحوه کنترل بازی را کمی تغییر می‌داد تا کار برای افرادی که می‌خواهند بر روی کامپیوتر به بازی بپردازند آسانتر شود. به عنوان مثال اگر یک منوی ستونی به بازی اضافه می‌کردند باعث می‌شد که بازی کردن با موس و کیبورد آسانتر شود.

حتی یک لحظه هم فکر نکنید که کار کردن با این منو در کامپیوتر آسان است.

در نهایت باید گفت که این نسخه از Brutal Legend که برای رایانه‌های شخصی عرضه شده است، همان نسخه کنسولی بازی است با این تفاوت که در زمینه گرافیکی شاهد پیشرفت‌هایی هستیم. اگر از یکسری ایرادهای کوچک بازی که در روزهای اول عرضه بازی شاهد بودیم ( البته سازندگان با منتشر کردن تعدادی پچ به سرعت آنها را برطرف کردند) مشکل خاصی را شاهد نیستیم. قیمت بازی نیز آنچنان زیاد نیست و باید گفت که شرکت سازنده در ساخت یک نسخه بدون ایراد موفق بوده ( اگر کنترل بد بازی را فاکتور بگیریم). یک کنترلر به کامپیوتر خود وصل کنید و مشغول یک تجربه خاص از نوع اکشن استراتژی باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *